Azie-lovers, 16 augustus 2009
Indonesië , Kuta

Zwavelstormen en een weddingcrash!

“You're beautiful! So very white!” Is het laatste wat wij in Vietnam hoorden.. Snel dus op naar de zon, zee en het strand van de eilanden van Thailand!

Allereerst zijn we naar het eiland 'Ko Phi Phi' gegaan. Supermooi! We hebben hier op het strand gelegen en zijn gaan snorkelen. Tijdens deze snorkeltour gingen we o.a. Naar 'Maya Bay', het eiland uit de film 'The Beach'! We hadden de cheapass snorkeltour gekozen en we snapten meteen het prijsverschil. De golven waren enorm hoog en we werden in ons gammele bootje overal heen geslingerd terwijl we supernat werden. Het enige waar we op dat moment aan konden denken was de advertentie voor het duiken: '100% kans om een haai te zien, zo niet: geld terug!'... Gelukkig geen haaien gezien, wel hele mooie vissen! Maya Bay was ook erg gaaf om heen te gaan. Het voelde alsof we in de film liepen! Omdat er geen mensen wonen was de tocht erheen nog wel een avontuur. We moesten van de boot springen en dan nog een paar minuten zwemmen naar het eiland. We hadden al van Bear Grylls geleerd dat 1 op de 7 golven een grote is, en hebben dit nu mogen meemaken! Kelly kwam bij de ladder onder de grote golf en verdween onder de rotsen.. en kwam daar een tijdje later weer onderuit met een paar mooie wonden!

Hierna kozen we ervoor naar het eiland 'Ko Tao' te gaan. In Nederland begon op dat moment de zomervakantie en dat was toch opeens wel schrikken.. Overal Nederlands gepraat om ons heen en dezelfde Xenos handdoeken op het strand. We waren van plan eindelijk eens uitgebreid te gaan feesten, maar hebben dit plan toen ingeruild voor een betere: ons duikcertificaat halen! We hadden hier zoveel plezier in dat we na onze Open Water Course, ook nog onze Advanced hebben gehaald. De cursus was heel intensief, maar we hebben ons uitstekend vermaakt! Met onze duikgroep zijn we ook naar het 'Save Ko Tao' feest (voor 5 euro gratis eten, bowlen en midgetgolf! Party animals ) geweest. Bowlen was supergrappig. Op blote voeten een gammele bowlingbal op een scheve baan met gaten gooien naar een set kegels, waarnaar een mannetje die daarachter zit zn voeten omhoog gooit en daarna de kegels weer rechtzet. De midgetgolfbaan bestond uit allerlei beroemde bouwwerken, wat Kelly natuurlijk wist te waarderen. Tegen onze Franse instructeur riep ze enthousiast uit toen ze de Golden Gate Bridge zag “Kijk! De Eiffeltoren!” Verder hebben we eindelijk onze eerste 'bucket' gedronken en vertrokken we toen alweer naar Indonesie.

We kwamen aan in Jakarta (Java) waar iedereen die we tot nu toe op onze reis ontmoet hebben, een negatieve mening over heeft. Wij niet! Een paradijs voor ons shopaholics! Van de 4 dagen Jakarta, hebben we er 3 in een van de zovelen, hemelse shoppingmalls doorgebracht. We hadden echter ook makkelijk een week in dit paradijs kunnen doorbrengen, aangezien het ongeveer 400 meter lang was, 7 verdiepingen hoog en VOL met kraampjes. Het resultaat is dan ook 13 shirts voor Daphne, 30 voor Kelly.. weer een pakketje van zoveel kilo naar huis! Daphne is alleen nog niet heel erg goed in het afdingen; als de verkoopster 17.000 rupia vraagt, zegt Daphne: "I'll take it for 19.000!!." De andere dag hebben we doorgebracht in SeaWorld en de Indonesische Disneyland. Hier waren wij echter de grootste attractie: Veel handjes geschud, op foto's gestaan en kinderen tegen ons aangedrukt gekregen. Het is wel fijn dat ze het zo leuk vinden om ons te ontmoeten! SeaWorld was erg leuk, Disneyland iets minder spectaculair dan de originele versie. Voor 6 euro vermaken wij ons echter prima in een pretpark met o.a. Een bootje vol enthousiast zwaaiende moslima's in de Indonesische 'It's a small world' en de interactieve attractie waar je met een pistool om je heen moet schieten op allerlei figuren.. het was gelukkig zo rustig dat we gewoon 3x achter elkaar hier in konden Daphne zag ook steeds bordjes met daarop 'Musholla' (gebedsruimte) staan: "Hee, de Musholla! Misschien is dat wel een leuke attractie?!"

Hierna vlogen we naar Yogyakarta (omdat de trein zo duur is voor toeristen is vliegen bijna even duur) waar we naar de Prambanan zijn geweest en de Borobudur: Het grootste Boeddhistische monument (tempel) ter wereld! De Borobudur was erg mooi om te zien door de mooie beelden en het relief op de muren. Bij de Prambanan liepen 2 meisjes met ons mee die aan het trainen waren voor 'guide'. Dat was erg gezellig en een meisje was op dat moment thuis in het boek 'How to live in Holland' aan het lezen. Ze had gelezen dat het eerste wat je moet doen als je in Nederland bent een fiets kopen is, waar ze zich toch wel zorgen over maakte.. “Heb je daar ook een rijbewijs voor nodig?”

We vertrokken 's nachts naar Surabaya, waar Kelly's oma een tijd heeft gewoond. Hier komen bijna geen toeristen, en dat is te merken! We gingen naar de Surabaya Zoo, de grootste dierentuin in Indonesie (voor 66 cent..) waar wij naar grote oerang oetangs keken die op Chewbacca leken, en waar de andere bezoekers naar ons keken. We zagen ook hele lieve kleine nijlpaardjes en eigenlijk elk denkbaar dier. 's Avonds gingen we in een pannenkoekrestaurant eten waar blijkbaar onze look-a-likes altijd rondhangen. De ober was ervan overtuigd ons elke dag te zien achter zijn restaurant.. ben benieuwd! 's Avonds gingen we op zoek naar de 'nachtmarkt' en vonden we iets met lichtjes wat daar een beetje op leek, maar wat ook een bruiloft kon zijn.. 'leuk!' dachten we. En leuk was het zeker voor de bruiloftsgasten! Met groots onthaal werden we binnengehaald waarna de camera op ons gericht werd en we over het pad naar voren werden geleid. Twee stoeltjes werden onder kinderen weggerukt en toen moesten we gaan zitten.. en ging het spotlicht boven ons aan. Een groep van zo'n 20-30 kinderen kwam om ons heen staan en keek naar ons, wat ze nog steeds deden toen het bruidspaar er zelf aan kwam.. We voelden ons superopgelaten en schuldig tegenover de bruid, maar mochten niet weg voor we een bord eten op hadden en met iedereen op de foto waren geweest, inclusief het bruidspaar. Op de weg terug werden we door iedereen uitgezwaaid, handen werden geschud en de weddingcrashers kregen ook nog een kadootje mee voor hun komst.. Haha!

Vanuit Surabaya zijn we naar de Bromo vulkaan en de Ijen gegaan. Helemaal gewend aan temperaturen van 40 graden hadden we wel een truitje meegenomen voor de airco in de bus. Wat een schok toen we bij aankomst mannetjes buiten zagen staan in de vrieskou (-5 graden) die mutsen, handschoenen en sjalen verkochten! Die avond droegen we 3 shirts, een trui, sweater, 3 broeken en een muts, maar nog steeds was het te koud om in slaap te komen. Naast deze charmante outfit leenden we de volgende morgen zodoende ook nog maar een winterjas en kochten we nog een sjaal en wanten.. We zijn benieuwd of we de winter in Nederland gaan overleven! We stonden twee dagen achter elkaar voor 04.00 uur op (en geen Linda die ons daartoe dwong!) om in de ochtendglorie de Bromo en de Ijen te kunnen bekijken. We reden op een paardje naar de Bromo wat erg leuk was, maar de Ijen was een stuk mooier om te zien. En vermoeiender helaas We besloten na de 3 kilometer de vulkaan op, ook nog de kilometer naar beneden de vulkaan in te klimmen. Door een klein inschattingsfoutje waren we een beetje vergeten dat je dan ook nog omhoog moet klimmen.. in enorme zwalvelstormen. Soms werd het helemaal zwart voor onze ogen en brandde onze keel weg terwijl we geen adem meer konden halen. Kelly was al ziek en Daphne hield het niet meer vol waarna ze door een jongen aan de hand omhoog werd geholpen. Superbizar dat daar allemaal mannen werken die elke dag, de hele dag dezelfde klim maken met 100 kilo aan fosfaat op hun schouders. Heerlijk, hoe zwak wij eigenlijk zijn. We hebben wel hele mooie foto's van het zuurste (krater)meer ter wereld!

Via Denpasar (winkelen!) in Bali reisden we toen verder naar de Gili Islands in Lombok. Op de boot ontmoetten we een meisje (Marloes) die vanaf toen met ons meegereid heeft. Erg gezellig! We zaten op Gili Trawangan wat heel erg mooi is, maar door de enorme toeristengolf ook erg duur en niet meer 'echt' Indonesie. We zijn wezen duiken waarbij we meerdere schildpadden en haaien hebben gezien! En hebben verder veelal op het strand gelegen en eindelijk goed gefeest. Er was hier een grootse keuze aan Westers eten, wat wij zeer konden waarderen. Marloes zei dan ook in haar beste Engels tegen de ober “My compliments to the kok!”

Hierna gingen we weer terug naar Bali wat helaas ook weer een stuk duurder is dan wat we tot nu toe gewend zijn. Meer dan 1,5 euro betalen in een restaurant of 4 euro pp voor een kamer vinden we echt belachelijk dus dat wordt nog wat als we weer in Nederland zijn! We zijn eerst een tijd in Ubud gebleven. Hier zijn we naar het monkey forest geweest, wat zo goed beviel dat we de andere dag een motorbike hebben gehuurd en naar een andere, grotere monkey forest in de buurt (Sangeh) zijn gereden. Vooral in laatstgenoemde hebben we ons goed vermaakt! Het was erg rustig dus waren we de enigen in het bos (met 600 apen..) en liep een mannetje met ons mee. Heel handig want hij had controle over de apen! De eerste aap die op Kelly sprong trok bijvoorbeeld niet alleen haar jurk naar beneden, maar daarbij ook haar bh.. Heel fijn om daarna zelf te kunnen beslissen of we apen op ons wilden en wanneer! De aapjes waren echt superlief en we gaven ze pinda's en ze klommen steeds over ons heen. Op een gegeven moment had Kelly ook een moederaap met baby'tje op haar schouders die haar ging vlooien. Lief! Verder zijn we naar de zilvermarkt geweest (ringen! Waarvan eentje nu nep blijkt te zijn ) en een dagje naar de Goa Gajah (olifantengrot) en de Tirta Empul (holy springs). De holy springs vonden we erg leuk omdat de Indonesische mensen zich daar reinigen onder de 'kraantjes' in het water, dus wij natuurlijk ook! In onze sarongs reinigden we ons in het heilige water en hopelijk heeft het effect!

Nu zijn we alweer beland op onze laatste bestemming: Kuta, aka “Lloret de Mar'. Wat een contrast met ons begin! We zijn weer terug in de westerse wereld wat toch wel even wennen is. Maar we vermaken ons goed de laatste dagen hier op het strand! Even bijbruinen zodat jullie kunnen zeggen “You're beautiful! So very brown!” Tot snel!

Daphne en Kelly in Vietnam bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl